تبلیغات
ایمان به خدا - قرآن در نگاه امام حسن مجتبی (ع)

ایمان به خدا

محمد رسول الله (ص) : اگر از ترس ‌خدا از چیزى ‌درگذرى‌، خداوند بهتر از آن ‌را به ‌تو خواهد داد .

با سلام ... ورود شمارا به وبلاگ ایمان به خدا خوش آمد میگویم ... برای مشاهده کامل مطالب از آرشیو مطالب وبلاگ استفاده کنید.

 تایپایران - مرکز تخصصی تایپ  تایپایران - مرکز تخصصی تایپ  تایپایران - مرکز تخصصی تایپ
قرآن در نگاه امام حسن مجتبى(ع)


در كنار رفتارهاى قرآنى امام حسن مجتبى‏علیه السلام، از دیدگاه‏هاى حضرت پیرامون قرآن هم نباید غافل ماند. حسن بن على‏علیهما السلام گاه از نقش راهنمایى قرآن سخن مى‏گوید، زمانى از تفسیر و شیوه‏ها و نبایدهایش سخن مى‏گوید. از تأثیر آن در جلاى سینه‏ها، تأثیرش در قیامت و احوال مؤمنان و شرایط تمسّك به قرآن و... سخن دارد. گوشه‏هایى از این بخش‏ها را مى‏خوانیم:

الف) قرآن؛ ثقل اكبر
امام حسن‏علیه السلام بعد از بیعت مردم، فرمود: ما حزب پیروز خداییم. نزدیك‏ترین خاندان پیامبریم. اهل‏بیت پاكیزه و پاك اوییم و «احدالثقلین الّذین خلّفهما رسول اللّه‏صلى الله علیه وآله وسلم فى‏امّته والثانى كتاب اللّه فیه تفصیل كل شى‏ء «لایأتیه الباطل من بین یدیه و لامن خلفه»1؛ و یكى از آن دو گران‏سنگ هستیم كه رسول خدا در امّت خود به یادگار نهاد و دومى آن، كتاب خداست كه «در آن بیان هر چیز است و از پیش روى آن و از پشت سرش باطل به سویش نمى‏آید.»ب) قرآن؛ امام هدایت‏
امام حسن‏علیه السلام فرمود: «ما بقى فى‏الدنیا بقیّة غیرهذا القرآن فاتّخذوه اماماً یدلّك على هداكم و إنّ احقّ النّاس بالقرآن من عمل به و إن لم یحفظه و أبعدهم منه من لم یعمل به و إن كان یقرأه‏2؛ در دنیا غیر از این قرآن چیزى نمانده است. پس آن را امام خود قرار دهید تا شما را به هدایت راهنمایى كند. سزاوارترین مردم به قرآن كسى است كه به آن عمل كند، هرچند آن را حفظ نكرده باشد و دورترین فرد از قرآن كسى است كه به آن عمل نكند، هرچند آن را بخواند.»
ج) قرآن در قیامت‏
امام حسن‏علیه السلام فرمود: «إنّ هذا القرآن یجى‏ء یوم القیامة قائداً و سائقاً یقود قوماً الى الجنّة أحلّوا حلاله و حرّموا حرامه و آمنوا بمتشابهه و یسوق قوماً الى النّار ضیّعوا حدوده و احكامه و استحلّوا محارمه‏3؛ این قرآن در روز قیامت در حالى كه راهبر است مى‏آید؛ مردمى را كه حلال قرآن را، حلال و حرام آن را، حرام گرفته‏اند و به متشابه آن ایمان آورده‏اند، به بهشت رهنمون مى‏شود و مردمى را كه حدود و احكامش را ضایع كرده‏اند و حرامهایش را روا شمرده‏اند، به آتش مى‏اندازد.»
د) قرآن؛ شفاى سینه‏ها
از امام حسن‏علیه السلام است كه فرمود: «إنّ هذا القرآن فیه مصابیح النّور و شفاء الصّدور فلیجل جال بضوءه و لیلجم الصّفة قلبه، فانّ التّفكیر حیاة القلب البصیر كما یمشى المستنیرفى الظلمات بالنّور4؛ چراغهاى نور و شفاى سینه‏ها در این قرآن است. پس باید سالك، در نور آن راه بپیماید و با این ویژگى، دل خود را لگام زند؛ زیرا این اندیشیدن حیات دل بیناست، همان گونه كه آدمى در تاریكى‏ها با نور روشنایى مى‏گیرد.»
ه.) قرآن؛ طرف محاسبه و حجّت‏
كسى از امام حسن‏علیه السلام تقاضاى اندرز كرد... امام فرمود: با نعمت‏هاى خداوندى خود را بازدارید و از اندرزها سود برید كه خدا براى پناه‏جوئى و یاورى كافى است. «وكفى بالكتاب حجیجاً و خصیماً و كفى بالجنّة ثواباً و...5؛ و قرآن حجّت و طرف محاسبه‏اى تمام است و بهشت براى ثواب و...»و) شرط آویختن به قرآن‏
امام حسن‏علیه السلام در ضمن موعظه‏اى طولانى پیرامون تمسّك به قرآن فرمود: «واعلموا علماً یقیناً أنّكم لن تعرفوا التقى حتّى تعرفوا صفة الهدى و لن تمسّكوا بمیثاق الكتاب حتّى تعرفوا الذى نبذه و لن تتلوا الكتاب حقّ تلاوته حتّى تعرفوا الذى حرّفه فاذا عرفتم ذلك عرفتم البدع والتكلّف و رأیتم الفریة على اللّه و التحریف و رأیتم كیف یهوى من یهوى و...6؛ یقین داشته باشید تا ویژگى هدایت را نشناسید، تقوا را نخواهید شناخت و تا آنانى را كه قرآن را پشت سر انداختید، نشناسید، به پیمان قرآن نتوانید آویخت و تا تحریف كنندگان قرآن را نشناسید، آن را چنان كه حقّ تلاوت آن باشد، نخواهید خواند. پس وقتى اینها را شناختید، بدعت‏ها و پیرایه‏ها را نیز خواهید شناخت و افتراها بر خدا و تحریف را مى‏بینید و پى مى‏برید آن كه سقوط كرد، چگونه سقوط نمود.»ز) حرمت تفسیر به رأى‏
از نگاه امام حسن‏علیه السلام «تفسیر» باید روشمند باشد. بر این اساس، «تفسیر به رأى» حرام است. «من قال فى القرآن برأیه فأصاب فقد أخطاء7؛ هركسى درباره قرآن با رأى خود سخن گوید و به حق باشد، باز گناه كرده است.»ح) پیرامون تلاوت قرآن‏
از امام حسن‏علیه السلام است كه: «من قرأ القرآن كان له دعوة مجابة امّا معجّلة و امّا مؤجّلة8؛ هركس قرآن بخواند، یك دعاى مستجاب دارد؛ دیر یا زود.» و فرمود: «من قرأ ثلاث آیات من آخر سورة الحشر اذا أصبح فمات من یومه ذلك طبع بطابع الشّهداء و إن قرأ اذا أمسى فمات فى‏لیلته طبع بطابع الشهداء9؛ هركسى هنگام صبح سه آیه آخر سوره حشر را بخواند، و در آن روز بمیرد، مُهر شهدا خواهد خورد و چون شب شود و بخواند و بمیرد، نیز ممهور به مهر شهدا مى‏شود.»
پى‏نوشت‏ها:


1.بحارالانوار،ج 43، ص 359؛ شیخ طوسى، ص‏691.
2. كشف الغمّه، ج 1، ص 573؛ ارشادالقلوب، ص 79.
3. بحارالانوار، ج 78، ص 112 و ج 92، ص 32؛ كشف الغمّه، ج 1، ص 573.
4. بحارالانوار، ج 78، ص 112 و ج 92، ص 32.
5.تحف العقول، ص‏236؛ بحارالانوار،ج 78،ص‏109.
6. تحف العقول، ص 227.
7. كشف الغمّه،ج 1، ص 573؛ ارشاد القلوب، ص 79.
8. بحارالانوار، ج 92، ص 204.
منبع:
با تلخیص از مجله كوثر شماره ( 62) ، محمد عابدى، تنظیم برای تبیان توسط شکوری